dłubię sobie

44 - projekt

2010-09-01T10:34:00.000-07:00

Projekt nabrał kształtu.

Pierwotnie miała to być chusta. Potem - po komentarzu Przemka - przyjrzałam się zdjęciom i jednak poncho wydawało się szalenie atrakcyjnym pomysłem. Więc poncho.

Ale praktyka... no hmmm. Nitka jest dosyć sztywna, połyskująca, wzór wyrazisty - czułabym się jak okutana w serwetkę. Więc nie.

Ostatecznie jednak chusta. Jeszcze nieskończona - brakuje trójkątnych elementów na najdłuższym brzegu, ale już widać efekt. To znaczy widać w naturze, na zdjęciach tak sobie. Bo też moje zdjęcia pozostawiają wiele do życzenia. Kolor chusty lepiej oddaje poniższe, natomiast faktura najlepiej wyszła na takim dziwnym, przyciemnianym zdjęciu (tym na górze).

Ale poprzymierzałam chustę do różnych ubrań i całkiem całkiem... Tylko muszę ją po skończeniu nieco spacyfikować w płynie zmiękczającym.

W kolejce czeka tunika (rany boskie!) i torba :)

43 - różne

2010-08-06T02:57:00.000-07:00

Przyjechałam z wyjazdu, na którym miałam pracowicie dłubać tunikę z ananasami, ale rzeczywistość okazała się być inna. Nowa nitka o pięknym kolorze i fakturze plus nowy wzór szydełkowy daje w efekcie projekt, który... hmmm, no zobaczymy. Na razie udłubany fragment wygląda tak:

Kolor nitki w rzeczywistości jest piękniejszy; ponadto nitka ma delikatny połysk i efekt jest powalający :)

Ostatnio mało robię, bo wciągnęła mnie moja kolejna fascynacja - przetwory :) Wczoraj robiłam korniszony i paprykę marynowaną:

Jutro zamierzam zrobić ogórki kiszone i sałatki. W soboty pod moim domem jest targ, na którym nabywam produkty do przetwarzania. Taszczę torby z warzywami, a potem słoiki śmieją się do mnie z miejsc, w których stoją. A niestety w największych ilościach stoją pod stołem w kuchni. Mam niewiele półeczek, na których mieszczą się słoiki, a piwnica - nooo, teoretycznie byłaby świetna, ale mieszkają w niej pająki, które wywołują u mnie potworny wstręt. Szkoda, ale cóż :)

42 - mitenki

2010-07-25T10:20:00.000-07:00

Całkiem niedawno dostałam wreszcie zdjęcie mitenek, które zrobiłam kiedyś na zamówienie, w czasach, kiedy nie miałam jeszcze aparatu fotograficznego. Zamówienie było proste: ażurowy wierzch, rękawek opinający dłoń.

I właśnie ten rękawek omal mnie nie wykończył, ponieważ w efekcie musiał być zapinany na małe guziczki - trochę to widać na zdjęciu - od wewnętrznej strony ręki kilka malutkich guziczków. I trzeba było te guziczki przyszyć! A dla mnie szycie, przyszywanie, zszywanie to jakaś katorga. Uszarpałam się z tymi mitenkami, ale było warto :) Wykończyłam atłasowymi kokardkami - podobały się. Właścicielka wkłada je nie tylko do kreacji, do której były zamówione.

41 - tak dawno

2010-07-18T10:23:00.000-07:00

Tak dawno mnie tu nie było, że aż głupio. Minęły prawie dwa miesiące...

Minęły w zasadzie bez robótek. Bark okazał się złamany, dość długo nie nadawał się do ruszania. Ledwo odzyskałam w nim jaką taką mobilność, wysiadło mi oko. I to porządnie wysiadło. Nie wiem, czy to taki wiek już nadszedł, że po kolei różne elementy szwankują??? Ja nie chcę!

Dlatego też z rzadka zaglądałam na blogi, bo i na pół ślepa byłam, i szlag mnie trafiał, ze nic nie robię... Zaczynam właśnie nadrabiać ten stracony czas. Po blogach powolutku wędruję, równie wolno coś tam dziergam. Wykończyłam czerwoną czapeczkę

i zabrałam się za kolejną ananasową tunikę. Haruni leży. Nie tylko straciłam do niej serce, ale też jeszcze niespecjalnie wychodzi mi machanie drutami - lewy bark szybko mi się męczy i jeszcze boli. Ale szydełkiem śmigam :) Muszę jednak doprowadzić się do pionu, kupiłam bowiem kolejną włóczkę - przepiękną, len z wiskozą - i już mi w głowie siedzi szal...

A propos szali - to nie wiem, co zrobić z tymi, które udziergałam do tej pory. Nie wiem, czy jest sens wystawiać je na Allegro, a do Dzianej Mafii to ja jednak za słaba jestem...

Jeszcze chciałam z całego serca podziękować - komu? No właśnie, komu? Mam imię i nazwisko, ale nie będę upubliczniać tych danych na blogu. Mętnie zaczęłam, już wyjaśniam. Otóż od Oli dostałam przecudny naszyjnik frywolitkowy, po prostu uroczy. I pamiętam, że zaglądałam do Oli dawno, dawno temu, jednak adres Jej bloga mi się stracił i stąd zamieszanie. W każdym razie patrzcie, jakie to śliczne:

Dziękuję!

40 - katastrofka

2010-05-25T11:37:00.000-07:00

Mała katastrofa.

Rozwaliłam sobie bark. Jutro biegnę po stabilizator, na razie zaimprowizowałam temblak.
A tu przyczyna katastrofki:

Zwierzątko moje ukochane, ostatnio w fazie frenetycznego przytulania się, równie frenetycznie podcięło mi wczoraj nogi. Z łapami w kieszeniach - nie zdążyłam ich wyjąć, by się podeprzeć i zamortyzować upadek, starając się nie upaść na psa, by go nie zmiażdżyć, wywinęłam się jakoś dziwnie i z całym impetem runęłam na bark.

Bark nie wytrzymał.

Robótek chyba na razie nie będzie... Chociaż może za kilka dni będzie lepiej?...

39 - do przodu

2010-05-16T11:27:00.000-07:00

Obrzydliwie jest.

Uwielbiam temperatury poniżej 20 stopni, lubię nawet deszcz... ale wszystko ma swoje granice. Cały dzień dzisiaj szaleje tak straszliwa ulewa, że aż szkoda mówić. Zimno. Obrzydliwie.

Z tego zimna wyciągnęłam z kosza coś, co przyszło do mnie już dawno temu. Pampas mianowicie. Zdjęcie nie pokazuje, jakie to jest śliczne. Kolor określony jako antracyt, ja bym powiedziała grafit, włóczka gruba, miękka, ciepła... Cudowna!
Stwierdzam, że na zdjęciu cudowności niestety nie widać.
Wywlokłam z kosza i na tym się skończyło. Pampas żąda drutów co najmniej 12, najgrubsze mam nr 10. Zrobiłam próbkę, ale nie, poczekam na te dwunastki. Z niecierpliwością poczekam, bo włóczka taka, że aż się przytulać do niej chce... :)

Z kosza mruga do mnie zachęcająco Noro; drugie Noro zamówione kiedyś dzięki uprzejmości Przemka i Myszopticy. Mruga, ale oczekuje najwyraźniej wydłubania czapki. Ciepłej. I rękawiczek. No i nie wiem...

Kontrastowo powstaje także fikuśna i delikatna czapeczka w kolorze nasyconej czerwieni. Na razie jest sam obwód.

Czapeczka nie jest dla mnie, ale strasznie mi się podoba i gdyby nie fakt, ze w czapkach ogólnie wyglądam jak duży grzyb, zrobiłabym sobie taką samą.

Haruni rośnie, ale tak spokojnie... Pewnie dlatego, ze coś, co nazwane zostało w schemacie "Chart B" jakoś do mnie nie przemawia, a z każdym rzędem niebezpiecznie się do tego zbliżam... :)

38 - nadmiar

2010-05-09T10:29:00.000-07:00

Kiedyś dostałam w prezencie taką wielką szpulę mohairu. Nawinięty na cewkę, ogromny kłąb leżał sobie spokojnie w koszyku. Ponieważ ostatnio nie ciągnęło mnie za bardzo do robótek, za to zwijanie włóczki w kłębki sprawiało mi dziwną przyjemność, wykończyłam kłąb - i okazało się, ze jest go straszliwie dużo.
Tu są kłębki, które mi zostały, bo kilka już oddalam w dobre ręce, a z jednego zaczęłam dzisiaj coś leniwie dziergać:

Nie mam wagi, więc nie umiem określić, ile tego jest. Kłębki mają po ok. 7 - 10 cm średnicy.
Jeśli ktoś chciałby, chętnie oddam z 5. Chętnych proszę o maila. Nie sądzę, zeby ta włóczka była na tyle atrakcyjna, by wykorzystać ją np. na candy, dlatego też wolę taką formę oddawania :)

A tu kawałeczek robótki z tegoż mohairu - jest to mały wstęp do większej całości, którą ma być Haruni :)

Jeszcze się tak zastanawiam... Są kobiety, które noszą szal czy chustę z królewską godnością, nic im nie zwisa, nie spada, widać urodę tego dodatku i ogólnie pięknie jest. Natomiast ja... Ech. Chciałam wczoraj znów ponosić brudnoróżowy szal i co się z nim naszarpałam, to moje. Efekt był taki, ze zwisał mi z szyi jak zmięty sznurek lub też w całej okazałości spadał na ziemię. A ja tak lubię szale i chusty!

UPDATE: Kłębki już poszły w dobre ręce :)

37 - żyję

2010-05-05T11:00:00.000-07:00

Żyję.

Nie umiem określić, co się ze mną działo przez te półtora miesiąca. Złapałam jakiegoś doła, który objawiał się między innymi tym, ze nic mnie nie cieszyło. Robótki też nie. Owszem, powstało kilka rzeczy - bo musiały być zrobione - ale jakoś tak jakby z przymusu. I nadal mnie to trzyma, nie mam ani pomysłu na robótkę, ani nawet chęci...

Dobra. Dość mękolenia. Co potworzyłam przez tych kilka tygodni? Niewiele:

1. Brudnoróżowy szal.
Szal miał nawet swoje wielkie wyjście na mnie. I trwało to jakieś 10 minut. Nie umiem go nosić! Brzydko mi się układa, spada, nie widać wzoru... szkoda! Bo jak leży, to mi się podoba :).

2. Bolerko - a raczej krótka bluzeczka z nieśmiertelnymi ananasami:

3. Szybka czapeczka:

4 i 5. Rzeczy bez zdjęć - Eliina Shawl w kolorze czarnym dla odmiany (wydarta mi z rąk przez nową właścicielkę) i nieszczęsny czerwony szal - kiedyś spruty. I ewidentnie powinien pozostać w tej postaci. Jakiś pechowy ten szal. To znaczy w sumie jemu nic nie jest, tylko mnie przytłacza (wielki jest).
Muszę coś z nim zrobić.

Podłubałabym coś, ale nie mam pomysłu...

36 - hmmm...

2010-03-17T00:17:00.000-07:00

Takie zrobiłam:

Zwykła, zwyklusieńka trójkątna chusta. Nic ciekawego. Ale... no hmmm właśnie. Połączyłam w niej Noro i Allegrę (Bóg raczy wiedzieć, skąd miałam takie coś w domu). Głównie chodziło o jakieś wykorzystanie Noro, którego miałam zbyt mało, by zrealizować samodzielny projekt.

W trakcie dziergania nie byłam zadowolona. Nie podobała mi się kombinacja, która schodziła z drutów. Jakoś ta Allegra gryzła mi się z Noro, jak zwykle nie umiałam sobie wyobrazić całości. Prawie z zaciśniętymi zębami dodziergałam do końca.

I tak teraz patrzę, ze to chyba był instynkt :). Na manekinie czy w ogóle na zdjęciu tego chyba nie widać, ale jak założyłam na siebie, na kurtkę... nagle to wszystko ożyło! Kolory zaczęły się podkreślać, faktury obu włóczek zagrały, że aż się sama zdziwiłam.

Brudnoróżowe na razie poszło w odstawkę, dostałam zamówienie na chustę - taką jak ta z poprzedniego wpisu, tylko czarną, też z Padisaha. Inne zamówienia leżą. Uświadomiłam sobie, że jak mi się zamówienie nie podoba, to odwlekam, jak tylko mogę...

35 - mam ją!

2010-02-28T12:23:00.000-08:00

Chustę mam!

Zanim ją zblokowałam, poszłam w niej "w miasto" i zebrała kilka miłych słów. Teraz, po blokowaniu, jest ładniejsza, ale też większa i muszę się zastanowić, jak ją na sobie motać. Bo będzie to chusta dla mnie!

Zabrałam się teraz za Lunę w przydymionym różowym kolorze.

Podoba mi się, acz róż zdecydowanie nie jest barwą dla mnie, niemniej szalenie mi się podoba (akurat ten odcień). Chcę z tego zrobić szal, względnie prostym ażurem, a wykończyć go falbanką. Zobaczymy zresztą.

Niestety jest tak, ze nie mam wyobraźni. Nie umiem wymyślić sobie czegoś, co później zrealizuję. A raczej nie potrafię zrobić takiej jakiejś syntezy. Wyobrażę sobie np. wykończenie, krój rękawa, wykończenie przy szyi czy, jak teraz, falbankę przy szalu - koniecznie w tym konkretnym kolorze. Całości natomiast nie potrafię. Dlatego też na razie prześliczne Noro leży - nie wiem, co z niego wydłubać. Pierwotnie myślałam o czapce, a teraz to już sama nie wiem. Zobaczymy.

34 - jakby lepiej :)

2010-02-25T07:37:00.000-08:00

Dziękuję Wam za wsparcie w kwestii szala :), poczułam się tak "pogłaskana". Nadal nie mam serca do niego, leży pirzgnięty w kąt, blokować mi się nie chce i ogólnie błeee... Ale humor mi poprawiliście i to na długo.

A poza tym... Ten kłąb:

to jest... chusta!!!!!!! Eliina shawl! I zostało mi tylko kilka rzędów do końca. Okazało się, ze faktycznie nie jest to takie wstrząsająco trudne i da się zrobić. To znaczy, jak na razie, dała się zrobić Eliina, ale już sobie ostrzę pazury na coś następnego.

Zaś ukoronowaniem wszystkiego była dzisiejsza paczka, w której było co? Noro!!! I pozdrowienia od Przemka :)

Poczta Polska co prawda podarła kopertę, ale nieważne, motki leżą i cieszą oczy. Ciekawe, że one mają różną fakturę, tzn. jeden kolor jest bardziej jakby miękki. Teraz będę kombinować, co z nich wydłubać... Serdeczne dzięki dla Myszopticy i Przemka za akcję "Noro".

33 - zlazł z drutów...

2010-02-22T01:24:00.000-08:00

Ten cholerny czerwony szal...

Nie jest dobry. Po pierwsze, jest za szeroki. Nie wiem, czemu za każdym razem, w obawie, że będzie za wąski, nabieram zbyt wiele oczek. Nie wygląda to źle np. do kurtki, ale jako ażurowe "coś" na sukienkę... Nie.

Po drugie, spartoliłam ten border. Ale nie spruję go, zostawię jako memento. Tak, robiłam go od strony szala, nabierając oczka wprost z niego, ponieważ zszywanie, doszywanie, liczenie oczek, dopasowywanie (mimo łopatologicznych wyjaśnień Dagny) nigdy mi nie wychodziło, nie jestem osobą dokładną ani perfekcyjną... No to mam za swoje.

Szal idzie teraz do blokowania, ale serca to do niego nie mam. Zobaczę, jak się zachowa po zblokowaniu, ale już myślę, ze muszę zrobić nowy (robiłam go na konkretną okazję, do konkretnej sukienki).

Ogólnie rzecz biorąc, po szalu złapałam doła i mam poczucie, że wydawało mi się, ze umiem dziergać. Cóż. tylko mi się wydawało.

32 - coś dziwnego dzieje się z czasem

2010-02-21T01:14:00.000-08:00

Coś, powiedziałabym, nawet bardzo dziwnego... Wciąż mi go brakuje! A miało być tak pięknie - ferie, włóczki, druty, etc., etc... A tu wciąż gdzieś biegnę, coś robię, wciąż siedzę w szkole, przygotowując jakieś święto i na dłubanki pozostaje szalenie mało czasu. Z tym, ze a'propos biegania, to miałam biegać na siłownię, żeby coś zrobić ze sobą (normalnie mam wręcz ciążę gastronomiczną!), ale na to czasu brak również. Szkoda.

W tym pędzie udłubałam małą czapeczkę dla koleżanki - mnie tak średnio, ale jej się podoba.

I walczę z czerwonym szalem.

Ten kłąb to jest szal, któremu w pocie czoła dziergam border. Pierwszy border w moim życiu :) - i chyba tylko opatrzność raczy wiedzieć, co z tego wyniknie...

Chciałam jeszcze bardzo serdecznie podziękować za pomoc chustową, (zwłaszcza Maknecie, na którą napadłam mailami :)), a Wasze pomysły wrzuciłam w zakładki i jak już tylko wykończę tę czerwoną cholerę, zaraz się biorę za chustę, do której świerzbią mnie już palce :)

31 - potrzebuję pomocy!

2010-01-27T11:23:00.000-08:00

Bardzo potrzebuję, bowiem tępa jestem najwyraźniej.

Po pierwsze, odczuwam przemożną potrzebę wydziergania chusty. Trójkątnej. Nigdy takowej nie robiłam, więc zapewne będę się musiała zmagać z formą. I tak mniemam, że powinnam robić z dokladnie rozrysowanego schematu - względnie prostego, acz ładnego. Przegrzebałam zasoby swego komputera, marantę, przegrzebałam raverly i jakoś tak... eee... jakby mnie to przerastało?... Może ktoś z Was ma jakiś pomysł albo wzor?

Po drugie, przyjaciółka poprosiła mnie o zrobienie sweterka z różowej Luny. Niby nic. Ma być uroczy, ażurowy, rozpinany, z rękawkiem 3/4. I sytuacja jak wyżej. Teoretycznie nawet mogłabym sie za niego zabrać zaraz, dłubiąc kawałkami, ale tak jakoś... Lunę pruje się parszywie i nie chciałabym znow się tym zajmować...

Żeby nie było, że tylko tak oczekuję pomocy - ja naprawdę spędziłam dzisiaj kilka godzin, poszukując wzorów:). Wszak już mówiłam, że tępa jestem!

30 - minął miesiąc...

2010-01-24T10:08:00.000-08:00

... i jeszcze kilka dni, a tu nic. Normalnie nie miałam nic do pokazania.

No dobra, zrobiłam jedną czapkę. Ale taką brzydką, że wstyd było ją tutaj pokazywać.

Przez miesiąc walczyłam z ponchem! Ponchem z kremowej Luny, zamówionym dawno temu, termin oddania minął, a ja wciąż się szarpałam.

Bo tak. Pierwotnie zamierzałam wykonać je tym wzorem:

Uwielbiam go. Nadłubałam więc rozetek, pasów, zaczęłam wszystko łączyć i... uznałam, ze jednak nie. Wrócę do tego kiedyś, ale teraz nie.

Zatem zaczęłam od nowa, prostymi rozetkami.

Co poknociłam, szkoda mówić, dość wspomnieć, że spore fragmenty musiałam pruć. PRUĆ LUNĘ!!! A kto pruł Lunę, to jakby kilka ton węgla przerzucił...

Dobra, ale poncho jest. Wreszcie pozbyłam się tego upiora, jutro straszydło pójdzie do właścicielki.

Teraz piorunem dłubię czapkę (mrozy szaleją!), a potem czas może na jakieś przyjemności?... Włóczek w domu coraz więcej, trochę się już gubię, co mam, a czego nie. A ponadto jest pewien czynnik demotywujący :). Jak zaglądam do Dagny, to mam ochotę łbem o ścianę walić, porzucić druty na zawsze, włóczki podpalić i udać się w zawstydzeniu w siną dal...

Od Lacrimy otrzymałam wyróżnienie:
Bardzo serdecznie dziękuję i chciałabym je - wbrew zasadom zabawy - przekazać Przemkowi, bo dzisiaj Jego święto!

PS. Zulka - za cholerę nie wiem, skąd wzięłam wzór mitenek. Pamiętam, ze tym wzorem robiłam wielki obrus z elementów, ale dawno to było i nijak nie mogę skojarzyć. Jak gdzieś go odnajdę, to się podzielę :)

29 - nie było, nie było... - i jest

2009-12-19T10:47:00.000-08:00

Komin. Tak wygląda:

Wyszło 2 motki Puchatki. W zasadzie komin mógłby być jakieś 5 cm szerszy, ale nie chciało mi się dokupować i napoczynać nowy motek. Nie wiem, czy Puchatka jest ciepła, czy nie. Wrażenie robi dobrze, na pewno osłania przed wiatrem, a to ostatnio najważniejsze. Niestety przez to, ze był robiony w poprzek, ma szew, który jest widoczny. Ale trudno.

Teraz w dzikim pośpiechu zabieram się za mitenki. Takie ażurowe, z bawełny. W ubiegłym roku zrobiłam ich chyba z 15 par i wszystkie posły do ludzi. Wyglądały tak - zmieniały się tylko kolory i ażur na dłoni:

Na koniec chciałam dodać, że komentarze, które otrzymuję, są dla mnie niesamowitym asumptem do pracy i wręcz osłodą życia, w którym ostatnio niefajnie się układa. Naprawdę bardzo serdecznie dziękuję.

28 - po szalu - komin?

2009-12-16T12:38:00.000-08:00

Bordowy szal skończony i przed chwilą poszedł do właścicielki. Dziergał się bardzo przyjemnie, być może dlatego, że, jak pisałam, z oryginalnego wzoru wyrzuciłam pęczki.

Dobrze, ze chociaż dzierganie jest przyjemne, bo odkryłam wczoraj - raczej skonstatowałam - że tego cholernego blokowania to ja jednak nienawidzę. Wiem, wiem, że po blokowaniu efekt jest niesamowity i dlatego to robię, ale co się przy tym namorduję... Ech.

A z zielonej puchatki zaczęłam zielony komin. Tylko taki jakby... poprzeczny. Oto efekty:

Zaczęłam - to bardzo wielkie słowo. Bowiem zaczynałam już trzy razy i wciąż to nie jest to, co sobie wymyśliłam i czego obraz tkwi gdzieś w jakimś zakamarku mózgu. Ale nie zrażam się. Ponadto dostałam dwa zlecenia na szybką czapkę i bardzo szybkie mitenki - mam co robić :)

Wciąz mi nie wychodzą zdjęcia. Ale, po pierwsze, naprawdę nie mam ich gdzie robić (cierpię na deficyt wolnych ścian w moim mieszkaniu; chyba wyjdę na klatkę schodową), a po drugie, z reguły robię je, jak jest ciemno, więc światło jest jakie jest...

27 - anielsko...

2009-12-12T10:47:00.000-08:00

Male stadko się pojawiło... Aniołki zostały już dawno temu zamówione, ale jakoś mnie do nich nie ciągnęło. To znaczy kadłubki zrobiłam i tak sobie leżały... Czekały na dobry czas na ciąg dalszy, to jest łączenie łebków, włosów i aureolek.

Nie lubię robić tych szydełkowych główek, stąd pomysł na takie pyszczki. Te na zdjęciu mają główki z drewnianych dużych korali, ale kilka lat temu, kiedy produkowałam ich potworne ilości (na kiermasze), używałam masy solnej.

Chyba na jakiś czas porzucę aniołki i inne świąteczne utensylia; nie cieszą mnie. Zresztą co mnie cieszy? :) Kolejny szal, który na razie prezentuje się tak:

Uwielbiam robić te szale. Na razie wszystkie idą do ludzi - wcześniej są zamawiane. jeden planuję dla siebie (czerwony), a potem? Kto je będzie nosił?

26 - szary skończony

2009-12-06T10:56:00.001-08:00

Jak w tytule - szary wreszcie skończony. Poszło na niego dwa motki mohairu Alizee, ale ciągnął się i ciągnął... Fakt, ostatnio na nic nie mam czasu, wcześniej ten marazm robótkowy -i tak jakoś się zrobiło. Ale jest. I w poniedzialek pofrunie do właścicielki :)

Wzór zaczerpnięty z szali estońskich, ale bez pęczków. Jakoś mi one nie leżą w żadnym chyba wzorze - a już się robi następny szal, też wzorem estońskim, z którego wywaliłam pęczki.

Niemniej strasznie kusi mnie teraz komin, który chciałabym zrobić z bardzo grubej włóczki, ale gładkiej, nie melanżowej. Macie może jakiś pomysł, co by to mogło być?

Ach, no i dostałam wyróżnienie od dhjoli:
Chociaż przy moim ostatnim tempie pracy to chyba niezasłużenie...

25 - jakby lepiej

2009-11-29T11:55:00.000-08:00

Czerwony szal dał się spruć i występuje teraz w takiej oto postaci :) :

Ten kid-mohair jest jednak niesamowity. Pruło się w zasadzie bez żadnych problemów, gładko; czasem coś się zapętliło, ale rzadko i wszystko dało się rozplątać. Zatem już mi lepiej; marazm zniknął i powróciłam do dłubania. Szary szal w zasadzie na ukończeniu; kwestia kilku dni... Teraz jednak - na chwilę - zajęłam się drobiazgami świątecznymi. Zaprzyjaźniona szkoła organizuje kiermasz bożonarodzeniowy, a ja z tej okazji przygotowałam łańcuch (prezentowany na manekinie, a co tam!):

Oraz symbolicznie kilka bombek:

Do tego roku i u nas był kiermasz świąteczny i z reguły listopad i grudzień spędzałam przygotowując różne drobiazgi na Boże Narodzenie. W tym roku jednak stało się inaczej, stąd tylko te drobiazgi. Zwłaszcza, ze i tak najbardziej cieszy mnie co? Spruty szal! :)

24 - spartoliłam

2009-11-25T10:41:00.000-08:00

Spartoliłam czerwony szal. Nawet nie chce mi się pisać, w jak głupi sposób. I teraz marzę o tym, by ten kid-mohair dał się spruć, bo jeśli nie - to zmarnowałam 6 motków. Drogich. Ślicznych.

Po tym, jak odkryłam, co zrobiłam, odczulam niechęć do robótek. Szary szal leży, czasem dłubnę kilka rzędów i odkładam. Innych robótek nawet nie wyjmuję z koszy i półek. Dopadł mnie jakiś marazm robótkowy...

23 - mnogość

2009-11-16T12:35:00.000-08:00

Ta dzianinowa - excuse le mot - kupa to są dwa szale, które aktualnie w dzikim pośpiechu dziergam. Przy czym w tym czerwonym muszę, po prostu muszę wystąpić w piątek, więc czas nie tylko goni, ale wręcz nahajem pogania.

A oczywiście wszystko przez mą własną, osobistą głupotę. Najpierw źle wyliczyłam potrzebną ilość włóczki, potem z jakichś dziwacznych powodów zwlekałam z zamówieniem i w efekcie czerwony kid moherek dostałam dopiero dzisiaj, cholera. A jakbym zamówiła wcześniej i tym samym dostała wcześniej, nie byłoby problemu.

Cholera...

Tak wyglądają elementy kupy w zbliżeniu:

I do tego wszystkiego zwariowałam i pozamawiałam sobie tyle włóczki:

- żeby było śmieszniej, trzy rodzaje w zbliżonym kolorze bordo; te zielone moherki jakoś się chyba zaplątały... I ciekawe, kiedy to przerobię... Ciekawe, że nie martwię się, w co to przerobię - ba, wiadomo, tylko kto będzie te szale nosił?...

Update: och, rany. Dostałam takie wyróżnienie - podwójnie:
Dostałam od Malgorzaty i Lucyny i serdecznie dziękuję. Niestety zanim wróciłam do bloga, wyróżnienie obeszło chyba wszystkie blogi, które znam. Zatem znów - tradycyjnie - przekazuję je wszystkim, ktorych mam w zakładkach.

Bożeno - wzór wzięłam z książki o szalach estońskich i jak znajdę kartkę z wzorem, to go to umieszczę.

22 - się zblokował

2009-10-25T10:08:00.000-07:00

Popielaty szal się zblokował i wygląda teraz tak, ze aż mi się oczy do niego cieszą :). Niestety nie umiem robić ładnych zdjęć i w efekcie mogę tylko dawać słowo, że szal jest piękniejszy w oryginale niż na zdjęciu.

Szkoda, że nie mogę utrzymywać się z dziergania. W pracy zawodowej nigdy w życiu nie miałam takiej satysfakcji jak na przykład dziś, kiedy patrzę na ten szal i cieszy mnie każda minuta spędzona nad nim... Może to jakieś zniechęcenie, dół, chandra - ale do pracy chodzę prawie ze wstrętem i całkiem poważnie myślę o znalezieniu sobie czegoś innego.

Ale mniejsza z tym! Od razu zaczęłam coś nowego, z mohairu Alize. COŚ - to oczywiście kolejny szal :) :

21 - sypnęło mi się :)

2009-10-23T09:01:00.000-07:00

Sypnęło... wyróżnieniami. Aż się zaczerwieniłam! Dwa dostałam od Przemka:

A potem jeszcze jedno - od reni:

Cóż powiedzieć... :) Jest mi szalenie miło... I chciałabym je ofiarować wszystkim twórcom, ktorych mam w zakładkach. I nie jest to kwestia mojego wygodnictwa czy czegoś podobnego. Nie. Po prostu to jest tak, ze kiedy przychodzę tu i czytam Wasze wpisy, za każdym razem jestem pod wrażeniem tego, co robicie, jak pięknie, szybko i twórczo dziergacie. Dlatego tak.

Skończyłam szal z kid mohairu. I teraz muszę go zblokować. Niestety w moim mieście kupienie drutów jest marzeniem ściętej głowy, a druty mi są potrzebne do blokowania - tak jak to pokazała Dagny. Rozważam pomysł zdemolowania suszarki do ubrań. W każdym razie tak wygląda niezblokowany:

Nie zrobiłam mu też borderu, bo włóczki nie starczyło; wyszły tylko takie jakby falbanki na krótszych bokach. Przyszyłam je graftingiem... tzn. taki to grafting, jak ja dyrygent. W każdym razie miał być. W kwestii borderu ponadto chciałam dodać, że chyba jestem na to za tępa...

W najbliższym czasie zapewne nie będzie czasu na robótki. Przede mną w pracy wyzwanie - wielki projekt, wielkie coś, co odbiera mi sen i zdrowie. Ale jak się uda, to będę z siebie cholernie dumna... :)

20 - wyjęłam trupa z szafy

2009-10-15T11:04:00.000-07:00

Jak w tytule - wyjęłam i z najwyższą niechęcią dokończyłam. Już kiedyś coś takiego pokazywałam. Następnie moja przyjaciółka zażyczyła sobie takiego samego ubranka. Całe szczęście, jest szczupluteńka, więc się szybko dziergało, ale i tak bluzka swoje przeleżała. I niespecjalnie mi się podoba.

Przyszła też świeżutka paczka z zamotanego, więc mogę wrócić do szarego szala. Jakoś tak powoli go przybywa. Mam wrażenie, ze jest on za szeroki, dlatego tak się ślimaczy. I teraz pytanie, jak będzie wyglądał po blokowaniu... A swoją drogą, na blogu Dagny zobaczyłam sposób na równiutkie zblokowanie szala i teraz męczą mnie takie druty... albo listeweczki?

A tak w ogóle można oszaleć (wyjątkowo nie robótkowo). Czy tak powinien wyglądać świat w połowie października???

Jest zimno i ogólnie obrzydliwie, a jako że szewc bez butów chodzi, nie mam ciepłego szala ani rękawiczek i marznę...

19 - i co dalej?

2009-10-04T09:58:00.000-07:00

Rozpędziłam się z moim szalem z kid-mohairu - i motki się skończyły... Już zamówiłam w zamotanym, ale przyjdą za kilka dni - i co do tej pory robić? Tak szal wygląda w tej chwili:

Wiem, wiem, mnóstwo pozaczynanych robótek, które wypadałoby skończyć, ale palce nadal mnie świerzbią do szali. Zatem pytanie: zaczynać nowe szale czy kończyć coś starego? Tym bardziej, że listę zamówień mam dosyć długą... A może odłożyć robótki i zająć się czymś innym? Na przykład przetworami na zimę... Dziś "przetworzyłam" kilka kilogramów śliwek - mam powidła. W ramach eksperymentu jedną partię podlałam odrobiną brandy - wyszło pysznie!

18 - dla odmiany...

2009-09-27T13:23:00.000-07:00

Szaliczek, nie zaś szal... Nie podoba mi się, ale nie mnie wygłaszać sądy. Jest dokładnie taki, na jaki opiewało zamówienie. Cóż...

Szare z kid mohairu leży. To znaczy tak: najpierw podciągnęłam robotę, po czym odkryłam, że szal jest za szeroki. zatem sprułam drania i okazało się, że kid mohair, poza tym, że jest piękny, miękki i ogólnie cudowny, to jeszcze świetnie się pruje. Niemniej jak 10 dni temu zabralam szal do pracy, tak dopiero dzisiaj wyjęlam go z woreczka, celem nadrobienia. Dlatego też wygląda jak wygląda...
Niechęć do szala wiąże się zapewne z niechęcią do życia w ogóle. Wracam z pracy i jestem nie do życia. Wyłączam telefony i się kładę. Czasem pozwalam telewizorowi grać. Dlatego też uważam, ze niejaki Przemek za bardzo mnie rozpieszcza, przyznając takie dwa wyróżnienia (i teraz uwaga - może się wkleją...):

Pozostanę przy tym, by przekazać je wszystkim Wam, zaglądającym tutaj :)

17 - candy u Aty

2009-09-21T12:05:00.000-07:00

I to jakie śliczne! Ustawilam się w kolejce:
http://www.hobbyata.blogspot.com

Jezus, jak się wstawia aktywnego linka???????

Update: Udało się! Bardzo dziękuję za pomoc mailową! :)

16 - nowy...

2009-09-13T07:00:00.000-07:00

...szal. Tym razem zielony. Wzór zaczerpnięty z książki o szalach estońskich, ale z estończykami to on ma niewiele wspólnego. Niemniej mnie się podoba:

Te cienie na zdjęciu wynikają z tego, że włóczka jest własnie cieniowana - od jasnej zieleni groszku do głębokiej zieleni jodły, co też dodaje mu (szalowi) uroku. Tym bardziej, ze wzór jest dosyć prosty:

Zadowolona jestem z niego i od razu zabrałam się za następny. Tym razem z popielatego kid mohairu, nabytego u Pani Uli w zamotanym. Będzie to dla mnie kolejne wyzwanie, bo nitka jest cieniutka, a szal tym razem ma mieć border - a tego to jeszcze nigdy nie robiłam. Włoczka jest miękka i śliczna:
Chyba wsiąkłam w te szale, ale aż mnie do nich palce swędzą, a inne robótki leżą odłogiem. Pewnie, przyjemniej się robi coś, co się podoba i nie kłóci się z moim poczuciem estetyki, niemniej pewne rzeczy trzeba ponadrabiać. I wreszcie muszę też wziąć się za szal dla siebie...

15 - jak miło :)

2009-09-03T12:41:00.000-07:00

Tak szybciutko chciałam tylko napisać, ze bardzo dziękuję Przemkowi - www.Szydelko-i-Druty.bloog.pl oraz Bei - www.dzierganiepasjami.blogspot.com - za wyróżnienie. Ponieważ nadal jestem upośledzona blogowo, nawet nie umiem go tu wkleić - może ktoś mi podpowie? Kopiuję i nic...

W każdym razie jest mi niezmiernie miło, że zostałam wyróżniona aż dwa razy, a przecież dopiero tutaj raczkuję. I głupio równoczesnie, ponieważ nie umiem wybrać osób, ktore chcialabym wyróżnić, bo każdy blog, jaki mam w zakładkach, moim zdaniem na to zasluguje - więc wyróżniam każdego autora i twórcę z osobna.

Robótkowo nie mam co pokazać. Zaczął się rok szkolny; znienacka spadły na mnie jakieś dodatkowe godziny; ale z bardzo trudną młodzieżą, więc przychodzę do domu i padam na twarz, a robótki leżą... Niemniej jest to blog robótkowy, a nie narzekaniowy, więc poprzestanę na tym. I zapewne się poprawię.

Jeszcze raz dziękuję za wyróżnienia :)

14 - drobiazgi

2009-08-26T01:28:00.000-07:00

Zblokowane łapy poszły w świat do właścicielki i pozostało po nich tylko wspomnienie. Oraz zdjęcie:

Od razu zabrałam się za następny ażurowy szal, tym razem o wiele łatwiejszym wzorem, ale do łap i tak jeszcze wrócę, bo okazały się nie takie straszne, jak na początku.

Okazało się ponadto, ze w tym roku będę miała o wiele mniej godzin. Mniej pracy = o wiele mniej pieniędzy. Plusem tego będzie czas, jaki będę mieć dla swoich dłubanek, minusem może być brak gotówki na zakup włóczki...
Nic to. Czas pokaże.

A dziś rano wykonałam jeszcze jedną malutką robótkę dla koleżanki, mianowicie ozdobiłam aplikacjami poplamione spodnie. Tak wygląda przód:

A tak tył:

Niemniej niewesoło mi dzisiaj - no i perspektywa nadchodzącego roku szkolnego mnie martwi...

13 - mam je :)

2009-08-23T11:27:00.000-07:00

Skończyłam łapy!

Co prawda jeszcze nie zostały zblokowane - no i zdjęć to ja ewidentnie robić nie potrafię - ale są. Kolor włóczki też niespecjalnie widoczny, a w naturze to piękna czerwień, przechodząca w burgund; nic mięciutka i ciepła.

Zdjęć zrobiłam kilkanaście, wszystkie mało udane; fakt, oświetlenie kiepskie, ze o otoczeniu nie wspomnę :). Myślę, ze przy dziennym świetle wyglądałoby to lepiej, ale ja chciałam już, natychmiast!

Idę to teraz zblokować i pewnie jutro pokażę całość w pełnej krasie :)

12 - dawno, dawno temu... :)

2009-08-18T10:53:00.000-07:00

Dawno, dawno temu - czyli chyba kilka miesięcy temu - na blogach wybuchły "niedźwiedzie łapy". Strasznie mi się ten wzór podobał. Ale patrzyłam na wzór, na schemat i ręce mi opadały. Potem jeszcze dokładałam sobie, patrząc na Wasze prace z wykorzystaniem tego schematu - i nic...

A teraz pomyślałam sobie, że przecież muszę wziąć byka (niedźwiedzia?) za rogi. Przecież czeka mnie udzierganie szala na wesele, a chciałam wykorzystać któryś z wzorów estońskich szali. I skoro boję się łapek, to estońskie mogę sobie kopami z głowy wyeksmitować.

Dodatkowo obiecałam kiedyś koleżance wydziergać dwa ażurowe szale na jesień, a ta przecież już za drzwiami. Zatem połączyłam jedno z drugim i dłubię łapy. Dzisiaj zrobiłam tyle:

I wiecie co? Strasznie mnie cieszy ta robótka! Wreszcie! Mimo tego, że robię mnóstwo błędów, że momentami okropnie się nad nią skupiam, ale nareszcie jest coś, do czego swędzą mnie palce :).

Zrobię ten szal łapami, potem zrobię ten drugi ażurowy, a potem czas na szal dla mnie. Dobrze, ze mam jeszcze czas.

11 - mam dosyć ananasów

2009-08-16T12:55:00.000-07:00

Skończyłam wreszcie! Ostatnie ananasy!

Z najwyższą niechęcią pracowałam nad tą bluzką, a równocześnie ostatnio dłubałam ją jak szalona, mając świadomość, że im szybciej skończę, tym szybciej wezmę się za coś innego.

Fakt, jeszcze jedna zmora czeka - firanki... W dodatku nieco uszkodziłam nadgarstek prawej ręki i tak średnio idzie mi dzierganie. Niemniej nie umiem sobie tego odmówić.

Naprawdę strasznie się cieszę, ze zepchnęłam z siebie te zmorowate ananasy :)...

10 - robotki na drutach :)

2009-08-02T10:02:00.000-07:00

"(...) robótki na drutach są balsamem dla duszy. Cała czynność jest rytmiczna i opiera się na powtórzeniu, a w efekcie prowadzi do powstania czegoś materialnego."
Jan Karon, W moim Mitford

:)))

9 - porządków ciąg dalszy

2009-07-29T03:21:00.000-07:00

Skończyłam następne ubranko - zamówioną przez koleżankę ananasową, bardzo dobrze wszystkim znaną bluzkę. Nie lubię tego modelu, nie wyobrażam sobie, że mogłabym to nosić. Do zrobienia mam jeszcze jedną, tym razem w kolorze ecru.
Nie skorzystałam z wykończeń, jakie pokazała Zulka, bo koleżanka najbardziej zachwycała się wykończeniem rękawów w oryginalnej wersji bluzki. Wywalczyłam tylko, by nie "opikotkowywać" ich tak strasznie.

Bluzka szła powoli również dlatego:
Z jakichś bliżej mi nieznanych powodów mój pies szalenie sobie tę robótkę upodobał i gdy tylko się dało, układał się na niej i zasypiał, przytulony do ananasów :)

Chciałam jeszcze uprzejmie donieść, że na blogu Brahdelt - www.brahdelt.blogspot.com można dostać (wygrać) cudo. Ponieważ jestem ewidentnie upośledzona blogowo, nie umiem tu pokazać obrazu, który jest do zdobycia; mogę jedynie się nim pozachwycać.
Ustawiłabym się w kolejce, ale trochę mi głupio; zaglądam tam od niedawna, nigdy niczego nie napisałam, a teraz co, lecę po candy... Ale polecam!

8 - porządkuję

2009-07-21T04:20:00.000-07:00

Próbuję uporządkować ten kłąb robótek, uwieczniony w poprzednim poście. Na pierwszy ogień poszła tunika - z tej samej serii (siatkowa góra, w dole ananasy). W sumie trochę to nużące... W każdym razie kończyłam ją, siedząc na grillu u przyszłej właścicielki ubranka, dlatego też na zdjęciu wdzianku brak fragmentu rękawa. Na spotkaniu ubranko zakończyłam i oddałam właścicielce; ba, w sumie to właścicielka wydarła mi je z rąk mimo protestów.

Mam jakiś problem z zamieszczaniem komentarzy, wciąż wyskakuje mi informacja, że mój komputer jest niekompatybilny z wymaganiami bloggera; dziwne. Stąd próbny post numer 8 - skasowany - bo już nie wiedziałam, czy cokolwiek się pojawi. Nie rozumiem zjawiska, tym bardziej, ze występuje tylko wówczas, gdy używam mozilli.

Dziękuję za porady w kwestii sukienki; zapewne z nich skorzystam. Trochę się boję odcięcia pod biustem, ale może, może... Mam jeszcze trochę czasu do imprezy. Szal zatem zdążę jeszcze udziergać. Piękne szale robi Dagny, ale mnie do niej daleko, niemniej sądzę, że jakiś ażurek stworzę - i chyba z kid-moheru?

A teraz idę porządkować dalej robótki. Czyli na przykład straszne firanki :).
Albo kolejną ananasową bluzkę, acz nieco inną od poprzedniej. Ale też jej nie lubię.

Skończyły mi się robótki, do których mnie ciągnęło i które mnie cieszyły. A nie mogę ich odłożyć, bo wszystkie one są zamówione...

7 - długo mnie nie było

2009-07-16T11:51:00.000-07:00

Pojechałam na wakacje i miałam przerwę w dostępie do internetu. Odwyk po prostu.

Myslałam, że przez wakacje tyyyyle wydziergam. Że będzie czas, ochota, a tymczasem jakoś mi to nie idzie. Stan robótek na dzień dzisiejszy przedstawia się następująco:

Wszystko to są rzeczy, które powinnam zrobić na "już". W szafach i koszach siedzą trupy, których nawet nie wyciągam na światło dzienne. Jakoś nie wychodzi mi kończenie robótek. Tu trochę podłubię, tam nadgonię, a wszystko leży...

Dziewczyny drogie! Mam prośbę.
Zostałam poproszona o bycie świadkiem na wielkim ślubie. Już wiem, że wydziergam sobie na tę okazję szal jak mgiełkę. Ale sam szal nie wystarczy. Sukienka musi być. I nie mam na nią pomysłu. Jak bowiem ubrać osobę:
a) niską
b) grubą
c) z wielkim biustem
d) z wyraźnie zaznaczoną wąską talią, ale króciutką
e) krępą, krótkoszyją itp.,
by nie wygladała jak słoń? Co powinnam sobie uszyć?...

6 - kryzys

2009-06-23T09:34:00.000-07:00

Kryzys, cholera.
Może to ta pogoda? W sumie powinna sprzyjać dłubankom - takie siedzenie na kanapie z herbatą i szydełkiem to przecież coś ulubionego... A jednak jakoś mi nie idzie. Bluzki poszły w kąt; od wczoraj bawię się w coś nowego. Otóż zostałam poproszona o zrobienie firanek wg wzoru z gazety "Patchworkowe szydełkowanie" (Diana Robótki Extra). Chodzi o wzór znajdujący się na okładce:

Niby prosty wzór, ale nie mam jakoś do niego serca... Mają być dwie małe firaneczki i jedna duża. Na razie wygląda to tak:

I z jakichś powodów nie mogę robić dalej. To znaczy źle się wyraziłam. Mogę, oczywiście, ale nie chcę, nie chcę... Dawno nie odczuwałam takiej niechęci do robótki, a czas nagli i dłubać powinnam. Czy jest szansa, ze ją kiedyś polubię?... :)

Z innej beczki: bardzo Wam dziękuję za komentarze, które stanowią dla mnie asumpt do pracy. Teclado, no wiadomo, ze wybrałam najmniej zabałaganiony kąt :).
Persjanko, właśnie to jest tak, ze Luna sama z siebie ładna, ale na mnie okropna. Cóż, okrągła dama z wielkim biustem chyba nie powinna nosić takich rzeczy. Dlatego, Lucyno, zdjęcia na ludziu nie będzie! Małgorzato, Zulko, Ren_i, Palinko - miło mi przeogromnie.

Anno, w kwestii elementów do surduta to sprawa wygląda tak: nie wiem, skąd mam ten wzór. Na pewno z jakichś chińskich stron. Dawno temu miałam go w komputerze, ale po wymianie systemu zaginął i jedyna rzecz, jaką dysponuję, jest stary wydruk. Chyba czytelny - mam nadzieję - a wzór jest wdzięczny i prosty:

Idę dłubać niewdzięczne firanki :)

5 - wielkie porządki

2009-06-21T08:47:00.000-07:00

Mowa oczywiście o porządkach w robótkach. Ostatnio nie miałam czasu na dłubanie, zdarzały się dni, kiedy nawet nie dotknęłam szydełka czy drutów. Ale teraz to się zmieni :) ostrzę sobie zęby na wakacje, podczas których zamierzam zrobić mnóstwo rzeczy.

Jeszcze tylko chciałam dodać nieskromnie, że "surdut" z poprzedniego wpisu zrobił furorę i już nie ja w nim paraduję :)

Co z nowości? Skończyłam wdzianko z czarnej Luny:

I wcale mi się ono nie podoba. Zakładam jednak, że jest to prototyp i już zaczęłam dziergać następne. Skończyłam też firanki, o których już kiedyś pisałam. Nie chciało mi się, powiem szczerze, bo wymyśliłam, że będą one wisiały za tak zwane "uszy" i dzierganie tychże uszu było nudne. Niemniej już koniec. Nie mogę ich zaprezentować jak należy, bowiem w moim mieszkaniu nie ma karniszy, zatem tylko mały rzut oka na uszy firanki:

W ogóle z prezentowaniem prac będę miała teraz mały problem. Po tym, jak nabyłam kanapę i przemeblowałam mieszkanie, manekin nie ma miejsca dla siebie. Stoi na środku, a za nim widać cały domowy bałagan. Coś będę musiała wymyślić...

4 - skończyłam coś wreszcie

2009-06-09T03:49:00.000-07:00

Z powodu mojego dziewiarskiego ADHD mam problem z kończeniem rozpoczętych projektów. Jest ich cała masa, a ja wciąż zaczynam coś nowego; stąd rzadkość postów tutaj. Ale wreszcie zakończyłam moją bluzkę, której fragment już pokazywałam.

Pomyślałam, że całość robiona z tych elementów mogłaby być za ciężka, więc znów wykorzystałam model tuniki z siatkową górą. Wyszło mi coś w rodzaju szydełkowego surduta:

Oczywiście znów ułożony na manekinie nierówno. Przód przypięty szpilkami jeszcze się blokuje. A tak ubranko wygląda z boku:

Co dalej? Dalej w koszu czekają trzy ażurowe szale, zaczęte i porzucone z powodu pory roku, jedno poncho z mięciutkiej kremowej luny; czarne coś z luny też posuwa się do przodu... Ale - nie byłabym sobą, gdybym znów nie pokombinowała.
Kilka lat temu zrobiłam ananasową bluzkę - wzór powszechnie znany. Koleżanka, dla której powstała, przyszła w niej niedawno do pracy. I teraz zabieram się za następne ananasowe dłubanki :)

3 - poprawki

2009-05-26T12:15:00.000-07:00

Zrobiłam kolejną wariację tuniki ananasowej. Tym razem nieco inny model, przeznaczony dla koleżanki. Zrobiłam, zaniosłam, podobała się. I nagle... okazało się, że prawy rękaw jest o jeden motyw dłuższy :). Do poprawki!

Zdjęcie jest mało śliczne, bo i światło niedobre, i ubranko niedokładnie ułożone na manekinie. Tak to ze mną jest. Uwielbiam dziergać, to potrafię, ale w innych kwestiach jestem roztrzepana, niecierpliwa, niedokładna...

I najwyraźniej mam jakieś takie dziewiarskie ADHD :)

Bowiem oprócz rzeczy, które rozpoczęłam do tej pory, a przecież żadnej nie skończyłam, zaczęłam coś nowego. Strzelił mi do głowy projekt bluzki - i prototyp już się dłubie:

Gdybym mogła, nie chodziłabym do pracy... :)

W kwestii bloga nadal jestem głupia jak sanki. Mimo pomocy Lucyny (dzięki!) nadal nie umiem zainstalować sobie paseczków postępu. Ale się rozwinę :)

2 - dzieje się

2009-05-21T12:12:00.000-07:00

Dziękuję bardzo za miłe przyjęcie :)

Zgodnie z tytułem - dzieje się. Czarna luna rośnie. Będzie z niej ażurowa bluzeczka dla koleżanki. Dekolt w łódkę, szerokie rękawy. Robię tę bluzkę na okrągło. Przez długi czas podchodziłam do tego sposobu robienia z dużą nieufnością, niemniej nie umiem szyć i każda zszyta przeze mnie robótka traciła wiele. I tak jest lepiej.

Bluzkę dziergam moim ulubionym wzorem, który posłużył już do wykonania wielu szali:

W tle powolutku rośnie firanka z elementów, ale w ostatnich dniach wciągnęło mnie zupełnie coś innego. Koleżanka poprosiła mnie o czapeczkę dla swojej trzyletniej córki. Zrobiłam jedną... potem następną i następną... Cieszą mnie takie drobiazgi, bo efekty szybko widać. W sumie zrobiłam chyba 6 tych czapeczek:

Nie wychodzą mi jeszcze dwie rzeczy. Po pierwsze zdjęcia. Robię je z reguły wieczorem, a z instrukcją obsługi aparatu obeznana jestem średnio. I potem mam fotki albo zbyt ciemnie, albo zbyt rozjaśnione. Ale jak znajdę instrukcję, to się poprawię. Druga rzecz to publikowanie postów :). To zgubię zdjęcie, a to coś źle sformatuję, coś skasuję. A przecież komputer od dobrych kilku lat jest moim narzędziem pracy, rozrywki i w sumie stale jest mi potrzebny! Ćwiczenie podobno czyni mistrza, wiec zakładam, że będzie już tylko lepiej.

1 - zaczynam

2009-05-17T12:14:00.000-07:00

Dzięki 2owieczkom przełamałam swój lęk przed blogiem i probuję go tworzyć. Jak widać, na razie jest on dosyć prymitywny w formie, ale sądzę, że wkrotce to się zmieni.

Dziś skończyłam tunikę, znaną z internetu, prostą, ale efektowną. Jest to kolejna realizacja tego wzoru, jaką wydłubalam, przeznaczona dla przyjaciółki.

No i właśnie nie wiem, dlaczego zdjęcie poszło na samą górę...

Ponieważ nie umiem robic tylko jednej rzeczy, bawię się jeszcze z firaneczką:

Docelowo mają być dwie. Jedna już jest, druga się tworzy.

Dziś rano natomiast zaczęłam coś miękkiego i ażurowego z czarnej Luny.

I chyba tyle na początek...